Veel voorkomende fouten tijdens de zwangerschap betreffen een foute diagnose bij prenataal onderzoek van de baby doordat geboorte-defecten ten onrechte over het hoofd worden gezien of juist ten onrechte worden 'geconstateerd'. Ook is te late diagnose en behandeling van zwangerschapsvergiftiging (hoge bloeddruk bij de moeder waardoor de placenta uiteindelijk te vroeg los kan laten) een veel voorkomende fout. Of te laat ingrijpen bij zich herhalende miskramen en vroeggeboortes. Er wordt ook vaak te laat ingegrepen wanneer de aanstaande moeder ernstige verschijnselen krijgt van symfysiolyse (pijn en instabiliteit door te veel 'speling' tussen de beide zijden van het schaambeen) of problemen met de SI-gewrichten (de gewrichten laag in de rug). Ook wordt soms geen rekening gehouden met rhesus-antagonisme (de bloedgroepen passen niet bij elkaar) tussen moeder en kind, met alle gevolgen van dien.
Vaak wordt ook te laat door de verloskundige of arts vastgesteld dat er tijdens de zwangerschap sprake is van te weinig of te veel vruchtwater, of van zwangerschaps-suikerziekte. Al deze complicaties kunnen moeder en kind veel schade toebrengen wanneer zijn niet tijdig worden geconstateerd en op de juiste manier worden behandeld.

Ook tijdens de bevalling zelf ontstaat vaak ernstig letsel bij de barende vrouw doordat niet op tijd wordt geconstateerd dat er iets mis gaat, of dat er daarbij laat wordt ingegrepen. Vaak geldt dit wanneer er tijdens de bevalling sprake is van loslating van de placenta (solutio placentae, abruptio placentae) waardoor de levens van moeder en kind kunnen worden bedreigd door bloedverlies respectievelijk zuurstofgebrek. Ook worden vaak over het hoofd gezien: een voorliggende placenta of navelstreng om de nek waardoor de baby tijdens de bevalling gevaar loopt, stuitligging of aangezichtsligging of een vernauwd bekken bij de barende vrouw. Ook wordt vaak niet gewaakt tegen letselveroorzakende houdingen tijdens het persen, of tegen het scheuren van de baarmoeder (uterus ruptuur) of wordt er ondeskundig ingeknipt. Geregeld wordt ook altijd nog niet op tijd ingegrepen wanneer naar achteren inscheuren (totaal ruptuur) dreigt. Ook wordt vaak geen rekening gehouden met andere kwalen van de moeder die de bevalling kunnen compliceren of speciale aandacht voor een of meer aspecten van het baringsproces vragen.

Na de bevalling kan tevens onnodig letsel ontstaan. Zo wordt er vaak te laat ingegrepen bij ontstekingen na de bevalling (onder anderen van de hechtingen of borstontsteking) of wordt er na een keizersnee bijvoorbeeld geen anti-trombose middel gegeven waardoor ernstig letsel voor de kraamvrouw kan ontstaan.