In Nederland bestaan goede systemen om artsen op de hoogte te stellen van de modernste inzichten over het diagnosticeren en behandelen van kanker, onder meer via regionale Integrale Kankercentra. Een arts die moet beoordelen of er in een bepaald geval wellicht sprake is van een tumor, behoort van die regels op de hoogte te zijn. Ook hoort hij die regels toe te passen. Een arts die zich niet houdt aan de regels van zijn beroepsgroep maakt een ernstig verwijtbare medische fout.

De diagnose kanker wordt echter vaak (aanvankelijk) door artsen gemist. Hierdoor ontstaat er veel tijd tussen het eerste moment waarop de patiënt zich bij de dokter heeft gemeld en het moment dat deze de juiste actie onderneemt (doctor's delay). Wanneer uiteindelijk de juiste diagnose wordt gesteld en de behandeling wordt gestart is de eerste (primaire) tumor vaak al veel verder doorgegroeid en zijn er mogelijk uitzaaiingen ontstaan. Hierdoor worden de noodzakelijke behandelingen ingrijpender en langduriger. Ook neemt de kans op uiteindelijke genezing vaak ernstig af wanneer er langer met de beschikbare behandelingen wordt gewacht.

In het geval van afgenomen genezingskansen taxeert de Nederlandse rechter de mate waarin de kans op uiteindelijke genezing is afgenomen. Op basis daarvan beslist hij welk percentage van de schade door de verzekeraar van de arts moet worden betaald.